۲۵ فوریه ۲۰۲۶ - محققان در یک مطالعه گذشته نگر مبتنی بر جمعیت از کانادا دریافتند که خطر ابتلا به صرع در کودکانی که از مادرانی با هر نوع دیابت متولد می شوند- از جمله دیابت نوع ۱، نوع ۲ یا دیابت بارداری- در مقایسه با کودکان مادران غیر دیابتی، بیشتر است. این خطر در بین کودکانی که مادرانشان مدت طولانی تری به دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ مبتلا بودند، بیشتر بود که نشان دهنده یک رابطه دوز-پاسخ است.
محققان خاطرنشان کردند که این ارتباط ممکن است به دلیل عوارض بارداری مرتبط با دیابت باشد تا خود دیابت. محققان بر اهمیت مدیریت دقیق دوران بارداری و نظارت دقیق تر عصبی پس از تولد برای کودکانی که در رحم در معرض دیابت مادر قرار گرفته اند، تأکید کردند.
این مطالعه که در مجله Pediatrics منتشر شده است، توسط دکتر بندیکت دریولت از گروه اپیدمیولوژی، آمار زیستی و بهداشت حرفه ای در دانشگاه مک گیل، کانادا و همکارانش رهبری شده است. در حالی که دیابت مادر با چندین پیامد نامطلوب عصبی-رشدی مرتبط دانسته شده است، شواهد مربوط به ارتباط آن با صرع در فرزندان همچنان محدود و متناقض باقی مانده است. به طور خاص، مطالعات اندکی تفاوت در این خطر را در زیرگروه های دیابت، با علت شناسی و تأثیر متابولیکی متفاوت، بررسی کرده اند.
برای پرداختن به این شکاف، محققان یک مطالعه کوهورت گذشته نگر بزرگ با استفاده از سوابق سلامت مادر و کودک مرتبط از انتاریو، پرجمعیت ترین استان کانادا، انجام دادند. این گروه شامل تمام تولدهای زنده در بیمارستان بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۸ بود و داده های پیگیری تا مارس ۲۰۲۰در دسترس بود. کودکان تا سن ۱۸سالگی یا تا زمان تشخیص صرع، مرگ یا پایان پیگیری پیگیری شدند.
از مدل های خطرات متناسب کاکس برای تخمین ارتباط بین زیرگروه های دیابت مادر و خطر صرع استفاده شد و تجزیه و تحلیل های بیشتری برای ارزیابی استحکام یافته ها انجام شد.
این مطالعه منجر به یافته های زیر شد:
· این تجزیه و تحلیل شامل بیش از۲.۱ میلیون کودک بود که از این تعداد حدود ۱۶۰۶۰۰نفر (۷.۶ درصد) در دوران بارداری در معرض دیابت مادر قرار داشتند.
· در میان بارداری های در معرض خطر، ۰.۳ درصد به دیابت نوع یک، ۱.۲ درصد به دیابت نوع ۲ و ۶.۱ درصد به دیابت بارداری مبتلا بودند.
· در طول یک دوره پیگیری متوسط ۱۰.۲ ساله، نزدیک به ۱۷۹۰۰ کودک مبتلا به صرع تشخیص داده شدند.
· پس از تعدیل عوامل اجتماعی-اقتصادی، جمعیتی و بالینی مادر، ابتلا به دیابت مادر با افزایش قابل توجه خطر ابتلا به صرع در فرزندان مرتبط بود.
· افزایش خطر ابتلا به صرع در تمام زیر گروه های دیابت مشاهده شد.
· قوی ترین ارتباط در کودکانی که از مادران مبتلا به دیابت نوع ۲متولد شده بودند، مشاهده شد و پس از آن دیابت نوع ۱قرار داشت.
· دیابت بارداری با افزایش کمتر اما همچنان از نظر آماری معنیدار در خطر ابتلا به صرع مرتبط بود.
· مدت طولانی تر ابتلا به دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ مادر با افزایش خطر ابتلا به صرع در کودکان مرتبط بود که نشان دهنده اثر تجمعی اختلال تنظیم متابولیک طولانی مدت است.
نویسندگان پیشنهاد کردند که ارتباطات مشاهده شده ممکن است صرفاً با دیابت مادر مرتبط نباشد، بلکه ناشی از مواجهه با عوامل متابولیک و التهابی قبل از تولد و همچنین عوارض بارداری باشد که معمولاً با دیابت مرتبط هستند. اگرچه نمی توان رابطه ی علت و معلولی را اثبات کرد، اما یافته های این مطالعه بر اهمیت بهینه سازی کنترل قند خون قبل و در دوران بارداری تأکید دارد.
به طور کلی، این مطالعه شواهدی قوی را در سطح جمعیت در مورد ارتباط دیابت مادر با خطر صرع در کودکان، به شواهد موجود اضافه نمود، و نیاز به مراقبت های دوران بارداری پیشرفته و نظارت عصبی طولانی مدت در این جمعیت آسیب پذیر را برجسته کرد.
منبع:
https://medicaldialogues.in/pediatrics-neonatology/news/maternal-diabetes-during-pregnancy-linked-to-increased-epilepsy-risk-in-offspring-study-165334